ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Αρ.πρωτ.ΠΑΝΔΟΙΚΟ 12/2009/280

Βόλος, 21 Δεκεμβρίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΣ

Όταν η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει το αδιανόητο για όποια άλλη εποχή ενδεχόμενο της κλιματικής ανατροπής, με ζοφερές συνέπειες (ερημοποίηση, άνοδος της θαλάσσιας στάθμης, ακραία καιρικά φαινόμενα, διατροφική ανασφάλεια) η επίτευξη του ελάχιστου, μόνο απογοήτευση μπορεί να προκαλεί.

Πράγματι η Διεθνής Διάσκεψη της Κοπεγχάγης, με συμμετοχή 115 αρχηγών κρατών, μεταξύ των οποίων των ΗΠΑ, της Κίνας, των χωρών της ΕΕ, δεν κατέληξε σε ένα κείμενο με δεσμευτικούς στόχους, χρονοδιάγραμμα και μηχανισμούς ελέγχου. Μόνη παρηγοριά η επίσημη αποδοχή της ανάγκης να κρατηθεί η μέση θερμοκρασία της γης μέχρι το όριο των συν 2 βαθμών σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή.

Η συμφωνία της Κοπεγχάγης, προβλέπει πέραν του στόχου των +2 βαθμών μάξιμουμ αύξηση θερμοκρασίας, βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες ύψους μέχρι 100 δις δολάρια το χρόνο, ως το 2020, αναφορά των τραγικά ανεπαρκών μονομερών δεσμεύσεων των μεγάλων χωρών, ευχές για αυτοπαρακολούθηση των μειώσεων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, αόριστα «κίνητρα» για την ενίσχυση των δασών και επίσης αόριστες αναφορές στην χρήση εργαλείων της αγοράς για την συγκράτηση των ρύπων (εμπόριο ρύπων).

Οι ηγέτες στάθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.

Ενώ μπορούσαν να υιοθετήσουν μια δεσμευτική συμφωνία, με έστω και μετριοπαθείς ποσοτικούς στόχους, παρέμειναν δέσμιοι του «εθνικού συμφέροντος», κατά τη διατύπωση του Κινέζου Προέδρου, του φόβου ανάμιξης στα εσωτερικά των αναπτυσσόμενων χωρών, της εμμονής στο αδιέξοδο της υπερκατανάλωσης μη ανανεώσιμων πόρων και του εθισμού στα ορυκτά καύσιμα των πλουσίων χωρών.

Το υπερσυντηρητικό –και εθελότυφλο- πολιτικό σύστημα των Ηνωμένων Πολιτειών, οι αχαλίνωτες –πλην κοντόφθαλμες- αναπτυξιακές φιλοδοξίες της Κίνας, η ατολμία της ΕΕ να ανεβάσει μονομερώς από 20% σε 30% το στόχο μείωσης των εκπομπών της για το 2020, είναι οι βασικοί παράγοντες του απογοητευτικού αποτελέσματος.

ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ συμμερίζεται την οξύτατη κριτική που άσκησαν στην συμφωνία οι διεθνείς περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Όμως περιθώριο για απογοήτευση δεν υπάρχει.

Η αναφορά της συνθήκης σε «δεσμευτικό περιεχόμενο» της Διάσκεψης του Μεξικού που θα γίνει το 2010, διαγράφει το πλαίσιο του νέου στόχου: ότι δεν έγινε στην Κοπεγχάγη να γίνει στο Μεξικό.

ΜΚΟ και κοινωνικές οργανώσεις πολιτών, όλα τα πολιτικά κόμματα και η επιστημονική Κοινότητα οφείλουμε να εντείνουμε τον αγώνα για την αποφασιστική στροφή του πλανήτη για την αποφυγή του κλιματικού χάους, να κάνουμε τους ηγέτες μας να λογοδοτήσουν για την επιλογή τους για συλλογική αυτοκτονία αντί της βιωσιμότητας και να αλλάξουν πορεία πριν να είναι πολύ αργά.

Η δραστική εξοικονόμηση ενέργειας, η ολική στροφή στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ως τα μέσα του αιώνα μας, η αποσύνδεση της καθημερινής ζωής και της παραγωγής από την σπατάλη πόρων και ενέργειας είναι ο μόνος δρόμος για τη διάσωση της ζωής και του πολιτισμού.

Ότι δεν έγινε στην Κοπεγχάγη πρέπει να γίνει στο Μεξικό το 2010

Το Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων και οι οργανώσεις του ανά την Ελλάδα συνεχίζουν την προσπάθεια.

Η Εκτελεστική Γραμματεία